سوره بقره آیه 37

سوره بقره آیه 37

توسط: حامد سلیمان پور

133 بازدید

1397/3/5

ساعت:00:00

فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ «37»

ترجمه : سپس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت نمود و خدا بر او ببخشید آری اوست توبه پذیر مهربان

تفسیر برهان ج 2 ص 283 : محمد بن یعقوب ، از علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از ابراهیم صاحب شعیر، از کثیر بن کلثمه، از حضرت امام جعفر صادق (ع) یا حضرت باقر (ع) نقل کرده است که درباره « فتلقی آدم من ربه کلمات... » حضرت آدم چنین گفت : هیچ خدایی نیست به جز تو، پاک و منزهی. خداوندا! تو را می ستایم. بد کردم و بر خود ستم ورزیدم؛ پس مرا بیامرز که تو بهترین آمرزندگانی. هیچ خدایی نیست به جز تو، پاک و منزهی. خداوندا! تو را می ستایم. بد کردم و بر خود ستم ورزیدم؛ پس مرا بیامرز و بر من رحم کن که تو بهترین رحم کنندگانی، هیچ خدایی نیست به جز تو، پاک و منزهی. خداوندا! تو را می ستایم. بد کردم و بر خود ستم ورزیدم؛ پس توبه ام را بپذیر، به درستی که تو بسیار توبه پذیر و مهربانی.

برنامه های هیئت

تفسیر روز

سوره بقره آیه 102-103

1397/11/16

تفسیر قطره ای قرآن

شأن نزول این آیه شریفه در شأن نزول این آیه شریفه آورده اند كه: یهودیان هماره به حضور پيامبر (ص) شرفياب مى شدند و از تورات و آنچه در آن بود، پرسش مى كردند؛ و آن حضرت در پرتو وحى و مهر خدا، پاسخهاى شایسته اى به آنان مى داد؛ تا حدّى كه آنان اعتراف كردند كه محمّد(ص) از خود ما به كتاب آسمانى ما آگاهتر...


حدیث روز

اَلعُلَماءُ غُرَباء لِکَثرةِ الجُهال؛


عالمان، به سبب زیادی جاهلان، غریب اند.

امام جواد علیه السلام

قاسمیه در شبکه های اجتماعی