سوره بقره آیه 34

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

ترجمه : و چون فرشتکان را فرمودیم برای آدم سجده کنید همه به سجده در آمدند الا ابلیس که از کافران شد

از ابی بصیر از حضرت امام جعفر صادق (ع) روایت شده است که : نخستین کفری که به خدا ورزیده شد، آنجا بود که خداوند آدم را آفرید و ابلیس با سرباز زدن از فرمان خدا کفر پیشه کرد و نخستین رشکی که برده شد رشکی بود که پسر آدم به برادرش برد و نخستین حرص، حرص آدم بود او از آن درخت بازداشته شد اما از آن خورد و اینگونه به خاطر حرصش از بهشت بیرون شد. 

محمد بن یعقوب از حسین بن محمد از معلی بن محمد از کسی که برایش نقل کرده بود از علی بن جعفر روایت کرده است که گفت : از حضرت امام رضا (ع) شنیدم که فرمود: وقتی رسول خدا (ص) دید که افرادی از قبایل تیم و عدی و بنی امیه بر منبر ایشان می نشینند، در نظرش بسیار زشت و ناپسند آمد. خداوند متعال آیه ای از قرآن را برای او فرستاد تا او را دلداری دهد. « و چون فرشتکان را فرمودیم برای آدم سجده کنید همه به سجده در آمدند الا ابلیس که از کافران شد» سپس به او این چنین وحی کرد: ای محمد! من فرمان دادم و اطاعت نشدم، پس تو نیز اگر درباره وصی خود فرمان می دهی و اطاعت نمی کنند، غمگین مباش.